De werkelijkheid is een oneindige cyclus van ontstaan en vergaan. De afzonderlijke dingen zijn tijdelijk maar hun stoffelijkheid vergaat niet, dit wordt telkens weer iets nieuws. Dat maakt de grens tussen leven en dood diffuus. Maar ook de grens tussen mens en dier, plant en water, aarde en heelal. Vanuit dit perspectief is alles fundamenteel gelijk.

 

Mijn werk weerspiegelt, in zijn aanpak, het cyclische karakter van de natuur. Het gaat niet om eindproducten, maar om verbanden. Het werk bestaat uit tekeningen, notities en objecten gemaakt van klei en andere materialen, die tijdelijk, voor de duur van een presentatie, op een bepaalde manier worden samengesteld en gerangschikt.

 

Het werk is geïnspireerd op vormen en verschijnselen uit de natuur zoals de steencyclus, het zeeleven, zaden, cellen, licht, lucht, bot en weefsel. Culturele attributen en door de mens gemaakte materialen zoals spiegel, glas, verf en plastic, zijn ook een terugkerend motief. Vormverwantschap en stadia van groei en verval, hebben mijn niet aflatende interesse.