< terug naar overzicht

 

Expositie in Pictura, Groningen

Vanwege corona komt de expositiedatum van 31 januari t/m 14 maart te vervallen. De voorlopige nieuwe datum is 17 februari t/m 21 maart.

Het gebruik van stukjes spiegel en glas loopt als een rode draad door de installatie. Ze zijn qua materiaal nagenoeg hetzelfde (glas en glas met zilverfolie) maar ze zijn in hun werking tegenpolen: transparantie en reflectie. Glas wordt gemaakt van zand en zand ontstaat door gesteente dat verweert en uit elkaar valt. De brokjes steen worden via het water getransporteerd. Door de stroming ontstaat er botsing waardoor de brokjes uiteindelijk korreltjes zand worden. De zandkorrels worden door het water afgezet aan land waardoor er stranden ontstaan. Ik vind het een fascinerend gegeven dat de mens een transparant en spiegelend materiaal maakt uit steen en dat dit product vervolgens lijkt op het water (transparantie en reflectie) waarin de grondstof  voor het maken van glas ontstaan is. Spiegel en glas belichaamt het water, de steencyclus en de transformerende handelingen van de mens. Naast deze betekenissen heeft het materiaal ook esthetische kwaliteiten. Het weerkaatst licht en ik gebruik het als vervanging voor de kleur blauw als pigment.

De installatie in Pictura is een intuïtieve interpretatie van de cyclus van vergaan en ontstaan. De gebruikte materialen spelen hierin een centrale rol vanwege hun symbolische betekenis. De materialen verwijzen naar oerelementen uit de natuur zoals water, lucht, aarde, vuur, licht, planten, weefsel en vacht. Vanuit dit symbolische palet is er een verzameling objecten ontstaan die de stoffelijke metamorfose verbeelden. Vanitasstillevens uit de 17e eeuw hebben deels als inspiratiebron gediend.

 

Een deel van de objecten is gemaakt van zeeklei die ik heb opgegraven in het Westerkwartier, een landstreek in Groningen waar ik geboren ben. Dit materiaal draagt betekenis in zichzelf, nog voordat je er een object van maakt, want het is de bodem waar je op leeft, die je voedt en die je geschiedenis in zich draagt. De bodem is ook de toekomst want je keert er weer in terug.

 

De materialen die ik heb gebruikt dragen dus betekenis in zichzelf. Naast zeeklei, spiegel en glas, heb ik onder andere luchtdrogende klei, aardewerkklei, koud porselein, vuur, stof, plakband, karton en verf gebruikt. De objecten gaan over vergankelijkheid en zijn op een intuïtieve manier ontstaan op basis van associaties naar aanleiding van het materiaal. Door materialen te mengen ontstaan er nieuwe verbanden, en door de objecten te groeperen ontstaan er verbanden onderling. Ik heb de objecten vervolgens gefotografeerd en er digitale collages van gemaakt waarin de objecten weer een nieuw bestaan krijgen, in een nieuw verhaal.

 

Deze cyclische manier van werken weerspiegelt het eeuwige transformatieproces van materie; de cyclus van vergaan en ontstaan. Vanitas-stillevens uit de 17e eeuwse schilderkunst hebben deels als inspiratiebron gediend bij het maken van de objecten maar ook bij de inrichting van de ruimte en de groepering van de objecten.

https://museumtijdschrift.nl/tentoonstellingen/tanja-tamina-laat-zich-inspireren-door-de-natuur/

 

http://www.pictura-groningen.nl/

Tanja Tamina © 2021